ESKİ TÜFEK
Tamamdır.
Cici Marcel, sahibini beklermiş ha?
Aman ne mutluymuş cici Marcel! Dünyanın en güzel köpeğiymiş bu!
Evet, evet...
- Korktun mu? - Evet.
Tıpkı senin gibi, canım.
Girin.
# Doktor, kör hasta hala çığlık atıp duruyor.
Geliyorum.
Tabii, hiç morfin de kalmadı!
# Yatıştırıcı ver, uyuması şart.
Sakin sakin.
Hareket etme. Anlamı yok.
Belli ki ziyaretimizden memnun kalmadın.
- Burada hastalardan başkası yok. - Biliyorum.
Ama komünist hastalar. Hatta hasta sabotajcılar bile!
İlk kez olmuyor, değil mi? Her gün yatak değiştiriyorlar!
Şef, onu bulduk!
- İki adamımı öldürdü. - Ben politikacı değilim!
Bu korkakların lafıdır! Zor zamanlarda.
Ben politikacı değilim.
Yaralıları tedavi ediyorum.
Ya onu burada bırakırsınız, ya da Binbaşı Dr. Müller'e söylerim!
Bay Dandieu, savaş daha sona ermedi.
Cerrah olmasaydın başına ne gelirdi, biliyor musunuz?
Seni, Alman Gestapo'suna verirdim, vursunlar diye!
Evet, öyle...
Bir süredir gözüm üzerinde...
Bir ailen var...
Karın...
Bir kızın...
Onların iyiliği için...
...ayağını denk al.
# Hayır! Hayır!
Hayır!
Yine onlar!
Buna izin vermeyin, Bay Müller.
Bay Dandieu, tahliye etmem gereken 125 yaralı subay var hala.
Nasıl ve nereye bilmiyorum. Zaten sizinkisi, Fransızların kendi sorunu.
- Sülfamid kaldı mı hiç? - Hayır. Hiç kalmadı.
Bir-iki aya kalmaz, özgür olursunuz.
Belki penisilin geçer elinize, ama ben-
- Büyük olasılıkla geri gelecekler. - Hiç kuşku yok.
Akciğer hastası ne olacak?
Hangisi?
Paris trenini havaya uçuran.
Ha, tamam. Bir kahraman daha. Bu kahramanlar da başımıza iş çıkarıyor.
Kazan dairesinin yanındaki bodruma götür.
- Taşınamaz ki! - Taşınacak!
Yoksa olacakları sen düşün...
Geri gelirlerse, onu götürüp öldürürler.
Bizi de tutuklarlar. Dediğimi yap, Tanrı aşkına!
# - Kim o? - Dandieu.
Al, sülfamid ve 18 ampul morfin.
- Ancak bunları bulabildim. - Hiç yoktan iyidir, sağol.
Dur!
Kimlik!
Sokağa çıkma yasağı var, dışarı çıkmak yasak.
Geçiş izniniz var mı?
Affedersiniz doktor.
- Kaygılandım, Bay Julien. - Her şey yolunda, Jeanne.
- Umarım beni beklememişlerdir. - Hayır, ama size bir tabak ayırdım.
Sağol! Ama aç değilim. Git yat, Jeanne. Teşekkür ederim.
Hastanede işler nasıl gitti?
Marcel'im benim! Ne güzel köpeksin sen!
Radyo haberine göre, Amerikalılar...
...Almanları Normandiya'da denize dökmüşler.
Kimileri de diyor ki, Reich bölüğü...
...Montauban'dan Normandiya cephesine gidiyormuş.
Bak anne, yorgunum.
- Bir içki ister misin? - Evet, lütfen.
- Yalnızca beyaz şarap kaldı. - Olsun olsun, güzel.
Delirdin mi sen?
- Onu koymayacaktım ki! - Hangisini koyacaktın peki?
Bunu, çift altılıyı.
- Haklı ama. - Tabii, bütün altılılar sendedir.
Oyunu kazanacaktın. Kontrol et, bundan eminim.
- Kahretsin be! İkidir kesiliyor! # - Önümü göremiyorum. Elimde şarap var.
Bekleyin, Bayan Dandieu.
Yapma Marcel, sırası değil. Kes sesini.
Bu da ne? Florence mi?
# - Evet, yıkanıyor. - Kendi kendine mi? Bu saatte mi?
- Evet. - Nereden çıktı bu...
# - Havlum suya düştü! - Geliyorum canım. Geliyorum.
Sağol anne.
Geliyorum!
- Bekle beni Clara. - Ben gidiyorum...
Hayır, gitme sana bir şey söyleyeceğim.
- Clara! - Evet?
Seni seviyorum.
# - Ee? Geliyor musun? - Evet.
Evet, geliyoruz!
- Gözüme sabun kaçtı, yakıyor. - Dur bakalım, dur.
Yaklaş. Tamam işte...
Yapmasana! Şimdi ben de göremiyorum!
- Gözlüğümü berbat ettin. - İstemeden oldu.
- Giysilerin nerede? - Yatak odamda.
- Buraya çıplak mı geldin yani? - Evet.
Çıldırmış. Benim kızım çıldırmış.
- Gözlüğüm? - Dur. Kurulan. Kurulan.
- Benim gözlüğümle ilgilenen yok! - Ben ilgilenirim! Buyursunlar efendim!
François'nın yanına dönüyorum. Sen doğruca yatağa. İyi geceler.
- Seslerini duyuyor musun? - Evet, ne mutlu ki hanımlar burada anne!
Geç oluyor, gitmeliyim.
- Kim nöbette? - Berson ve Thibodée.
Fazla çalıştılar. Seni bekliyorlar.
- Arabanı alabilir miyim? - Elbette.
- İyi geceler hanımefendi. # - İyi geceler.
Sabotajcıyı kazan dairesinde saklıyorum.
- Neden? - Milisler yine geldiler.
Genç Drobée'yi buldular.
Alıp götürdüler.
Hiçbir şey yapamadım.
Korkuyorum da, François.
Bildiğin gibi, çok tehlikeliler.
Sonları yaklaşıyor, bunun farkındalar. Bu yüzden de...
...gittikçe kuduruyorlar.
- Seni tehdit mi ettiler? - Evet. Hayır ama, sorun bu değil.
Onları tanırsın... Ailemi ima ettiler.
Anlıyor musun? Ne yapabilirim ki?
Sıkışıp kaldım, elimden hiçbir şey gelmiyor.
- İyi geceler François. - İyi geceler.
- Onların burada kalmaması gerek. - Biliyorum.
Ve gittikçe durum daha da kötüleşecek, görürsün.
Söylemeyi unuttum. Arkada biraz sülfamid ve morfin var.
Çok iyi.
Dinle, onları sabah La Barberie'ye götürebilirim. Benimkiler zaten orada.
Onları orada hiç kimse bulamaz.
Bak, sen hastanedeyken ben sabah onları götürürüm.
Bunu ben de düşünmüştüm, ama istemeye cesaret edememiştim.
Sabah 8'de görüşürüz. Onları ne kadar çabuk götürürsek, o kadar iyi.
- Sen ne zaman uyuyacaksın? - Savaş bittikten sonra!
Benim birincim bir balık, ikincim bir meyve ağacı...
Benimse hepsi yüce bir Fransa kralı.
- Öyle biri yok. - Kim demiş? Var. Bal gibi de var.
- Ben, yüce Honourat. - Gördün mü...
- Aptalca. - Hayır, değil.
Haydi bakalım herkes yatsın. Geç oldu.
Karımı ödünç alıyorum.
- Ne zaman geri vereceksin? - Sabah, söz veriyorum.
- İyi geceler Marcel. - İyi uykular hayatım.
- Hiç kibritim yok. - Uyuyacaksın, kibrite gerek yok.
Bak Clara, yarın sabah hepinizi La Barberie'ye yollayacağım.
Florence, anne, Jeanne ve sen.
- Neden? - Daha güvenli.
Sizi François götürecek.
Öyle mi? Flo, annen, Jeanne tamam da...Ben gitmem.
# - Elbette gideceksin. - Hayır.
# Evet, gideceksin, zıtlaşma.
Birkaç gün sonra, şehir özgür olunca...
...gelip sizi geri getireceğim.
Sonra da, harika bir yolculuğa çıkacağız, yalnızca ikimiz.
Savaş çıkmasaydı gidecektik ya, o gezi.
Ve eğer suyuma gidersen, sana bir de çocuk yaparım.
Julien. Çocuk... Şimdi yapalım!
Hemen şimdi!
Oradan ayrılma.
#...enkazın tozları...
#...Orléans semalarında kara dumanlar yükseliyor...
#...şehir karanlığa gömülmüş...
#...katedralin iki kulesi harabeye dönmüş durumda...
Demek kesin kararlısınız ha, gitmek istemiyorsunuz!
- Hayır hayatım. - Ya şehri bombalarlarsa?
Bu yaşta bizim için ne gibi bir risk olabilir ki?
- Sonra görüşürüz. - Görüşürüz.
Annemin de inadı bir tuttu mu!
Hiçbir şey yaptıramazsın. Ne kadar önemli olursa olsun, dinlemek bile istemiyor.
La Barberie'de nasıl daha güvende olacağız ki?
Uzak da ondan hayatım...
- Yanında para var mı? - Yeterince var.
Zaten köyde tanımadığın biri yok ki.
Sorun değil. Her şey yolunda gidecek.
Beni biraz ileride indir.
Bu gece görüşürüz François.
Sizlerle de yakında görüşürüz.
- En kısa sürede görmeye geleceğim. - Olur.
# - Hoşçakal. - Hoşçakal.
- Uslu dur ha! - Peki. Emredersiniz efendim!
Benim bu şala ihtiyacım yok, kızınınsa hırkaya ihtiyacı var.
Clara yok diye canın sıkılıyor, değil mi?
Bana bakmak için mi kaldın?
Babana kaç yıl gönülden baktım biliyor musun?
Tam 30 yıl.
Ne zaman kapıyı açsam, sanki karşıma çıkacakmış gibi.
O da okumayı çok severdi.
Çok tuhaf...öyle cılız bir adamdan...
...böyle bir aslan parçası çıkması!
11.30. François nöbete gitmek zorunda.
Bırak biraz daha uyusun. Biz burada iyiyiz...
Evet...
Biz burada iyiyiz...
Ama orası hastane.
Dün duydum, 8 saat arka arkaya ameliyata girmişsin.
Aşırı yorulduğum zaman, hata yapmaktan korkuyorum.
Ben hiç kaygılanmıyorum, şu ellerinle mucizeler yaratıyorsun.
- Kahve pişirsem, bir sakıncası olur mu? - Elbette olmaz.
Nihayet! Bitti gibi.
Çabuk, tankların arkasında yer almalıyız!
Partizanlar pusu kurmuş olabilirler!
Nedir bu? Erik likörü mü, armut likörü mü?
- Adı yazmıyor sanırım efendim. - Hayır, petrol bu.
- Olabilir. - Garigue...
Şu Parisli, geceye kadar çişini yapmazsa...
...sonda uygulayalım, sonra da ameliyat ederiz, olur mu?
Şuna bir bakın! İşte olay budur!
# Bunca badire atlattı ama, bir ayda ayakta!
Evet, kurtuldu. Artık kurşuna dizilmeye hazır.
Adam kaya gibi, 12 kurşun daha yese bile, bana mısın demez!
Girin! A, Bayan Langrenier, nasılsınız Bayan Langrenier?
# Bir fırt çeker misiniz? Hayır mı? Bir damlacık?
- Hayır, teşekkür ederim. # - Hayır mı?
Doktor Bey...
Gözlerinizin altı torbalanmış Bayan Langrenier! Geç mi uyudunuz, ha?
12 numaradaki Bayan Ledouse, sanıyorum ikiz doğuracak.
İşte bu harika! Çifter çifter gidiyorlar, çifter çifter geliyorlar!
# Bir tür denge işte... Doğanın dengesi, Bayan Langrenier.
# Güle güle, Bayan Langrenier.
# Bayan Langrenier'in poposu taş gibi.
# - Yatakta da iyi midir? - Evet efendim.
Aferin ona, çünkü bu tür zamanlarda insan...
...zor havaya girer!
Evet, çok sağolun, hepiniz çok iyi iş çıkardınız.
Yapacak önemli işleriniz vardır herhalde. Yarın görüşürüz.
Ee, yapacak ne kaldı geriye?
Kol, bacak kesme?
- İstersen ben ilgilenirim o işle. # - Evet, bana uyar.
5 gün 5 gece geçti, gittiklerinden bu yana.
Hiç olmazsa bir telefon etselerdi. Artık dayanamıyorum.
Fark ettim.
Şimdi yola çıksan, öğleye oradasın.
- Akşam 5 gibi de dönebilirsin. - Öyle mi dersin?
Sence?
Evet, tabii. Haklısın. Gidelim.
Gitmesem mi, ha?
Dur! Evraklar!
Geçsin.
Burada ne işin var, ha?
Buraya gel!
Bay Florent!
Yvonne?
Kimse yok mu?
# Ludwig!
# Emret Üsteğmenim!
Karargaha yine bir ulaşmaya çalış bakalım.
Bir sor, geliyorlar mı, gelmiyorlar mı?
Başüstüne!
Bir gün yaşlanacağım, o gün beni hiç gözetlemeyeceksin.
O nasıl söz! Yanılıyorsun. Bak, tek yaptığım bu!
Beni seyrediyorsun, beni gözetliyorsun, o başka.
# Sana, yanılıyorsun diyorum.
Ne arsız şeysin sen, ha!
Uyurken seni seyredeyim diye kendi uykumdan mahrum kalıyorum!
Yalancı!
- Kimmiş yalancı? - Her gece değil.
Hayır, her gece değil. Beni affedecek misin?
Etmezsem ne olur?
Jeanne, Hanımefendi'yi gördün mü?
Az önce yanından geçtim. Bodruma iniyordu.
Bir şey mi oldu?
Ne var?
Bir şey yok. Bilmiyorum.
Bana anlatmak istemiyor musun?
- Biri canını mı sıktı? - Hayır, hayır.
Ee, ne oldu?
Bilmiyorum... Birdenbire içimi bir üzüntü kapladı.
Ne üzüntüsü?
Nedendir bilmem... Korkuyorum.
- Korktuğun nedir? - Bilmiyorum.
Kötü şeyler hissettim.
Geçti.
- Geçti mi? - Evet, geçti.
Belki de çok içtim ondandır. Ben-
Ben biraz fazla mutluyum da.
Ondan olmalı, değil mi?
- Evet, olabilir. - Anlıyor musun?
Gördün mü Julien, top mermisi kadar güçlü.
Montauban'daki karargahtan.
Karşılık verecek misiniz?
Hayır.
Albay öldürüldü.
Genelkurmay'da kimse bizi koruyup kollamaz.
Hiç kimse öğrenemeyecek ki!
Perigueux'daki birliğimize yetişmeliyiz.
Oradan da Normandiya cephesine.
Köy konusundaysa, bir grup partizanın...
...bize saldırdıklarını söyleyeceğiz.
Savaş sona erince de...
Bir film makinesi buldum.
# - Münih'te aynısından bende de var. - Bana yardım etsene.
# Işıkları söndürün!
# İşte, birinci sınıf bir perdemiz oldu!
Hiç dans etmez misiniz?
- Ben dans edemem. - Çok yazık.
Özür dilerim.
- Flört edebilirdik. - Ben flört de edemem.
Keşke hiç durmadan çalsalar.
Bütün gece çalacaklar.
Yatağından da dinleyebilirsin.
Haydi yatağa, bayan şişko patates. Gözlüğünü ver.
Neyin var?
İyi değil misin?
Mutsuz musun?
Annem seni neden terk etti?
Uzun hikaye.
Çünkü başka bir erkekle tanıştı.
O kadar yakışıklıydı ki, ona aşık oldu. Sonra da onunla gitti.
Başka söyleyebileceğim bir şey yok.
Ama biliyorsun, dünyanın sonu değil, çünkü annen çok mutlu...
...ben de öyle, çünkü hayatımda sen varsın.
Ya Clara? Onu seviyor musun, sevmiyor musun?
Evet. Sanki kız kardeşim gibi. Sanki senin iki kızın varmış gibi.
İyi geceler, balkabağım.
Clara iyi geceler dilemeye gelecek mi?
- Hiç unuttuğunu gördün mü? # - Hayır.
Baba, bir dahaki iznini ne zaman kullanacaksın?
# Çok yakında. Söz veriyorum.
# Haydi uyu artık, bayan şişko patates.
- Yine sana kur mu yapıyor? - Evet.
Ne hissediyorsun?
Çok hoş.
# - Gerçekten mi? - Evet.
Kıskanıyor musun?
Lanet borular. Boktan ülke!
Boktan savaş!
- Kaybol ayyaş! - Emredersiniz.
Bu ne dağınıklık böyle! Kalkın hemen! Dikkat!
Bundan böyle araçlar sürekli gözetim altına alınacak.
Çevremizde partizanlar olabilir!
- Siz ikiniz hemen nöbete! - Başüstüne!
Nihayet teşrif ettiniz! Geç kaldınız!
# Din Bilgisi ödülü, Bayan Bézac'ın.
5-A sınıfı öğrencilerinden adı okunan...
...podyuma çıksın!
Bayan Dandieu, 7 ödül kazandı, 2 kez de aday gösterildi.
Kutlarım!
# Bayan Lenqueteau, 2 ödül kazandı, bir kez de aday gösterildi.
Çok geç kaldınız! Az önce sona erdi!
Özür dilerim tatlım, ben tam zamanında geldim, gelmedim mi?
Ben de hastanede uyumadım, ama lastiğimiz patladı.
Doğru mu?
Bak ellerime. Yağ ve kir içinde.
Ne zaman eldiven arasam, bir bakıyorum annen almış gül dallarını...
-...budamada kullanıyor... - Bırak artık şu ellerini...
- Bak, Üstün Başarı Ödülü! - Tarih ödülü de var!
Tarih de mi? Cyrano de Bergerac...
...ah şu gençliğim!
"Prens, tövbe etme zamanı ancak!"
"Bir adım yaklaştım... Ve bu gidişin sonu..."
"Hop! Al şunu! Ne demiştim bak! Baladın sonunda bitiktir işin!"
- Affedersin rahibe hanım. - Bakıyorum keyfiniz yerinde doktor.
Evet, tabii Rahibe Amlie, bugün tören günü!
# Bizim Julien işte...
Üstün Başarı Ödülü - 1943 Bayan Florence Dandieu
Herman! Bu mezbelelikten gidelim! Elinizi çabuk tutun!
Çok oyalandık!
Acele edin! Daha çabuk!
Dikkat! Çabuk olun!
- Kapları suyla doldurun! - Başüstüne!
- Friedrich ortalıkta görünmüyor! - Buradaydı!
Gerzek! Gebermek mi istiyorsun?
# Tanka dönün!
Friedrich ölmüş. Partizanlar gelmiş olmalı.
Üsteğmen tanka dönmemizi istedi.
Bu bizim bölüklerden biri.
Gidiyorlar. Onları yakalamaya çalış.
Onları durdur ve bizi...
-...beklemelerini söyle. - Olur.
Ludwig! Gidiyoruz!
Köprü yıkıldı!
Partizanlar çevremizi kuşatıyor! İçeri girin! Kapıları kapatın!
Dikkat edin, pencerede!
Konuşturmak için birini canlı yakalayın!
Bu taraftan! Burada olmalı!
# Onu gördüm! Yakalayalım şunu!
İşte!
Onu yakalayacağız!
Öteki tarafa!
- Buradan geçmiştik zaten. - Kuyuda.
Bu taraftan gidelim.
Partizan, benimle şatoya gel!
Yüzbaşı seninle konuşmak istiyor.
Yürü! Çabuk ol!
Dön arkanı! Kapıya yürü, çabuk!
Çabuk! Çabuk!
# Öteki partizanlar...
Saklanın!
Çıt çıkarmayın. Emrim olmadan ateş etmeyin.
Kimse yok mu?
Evleri arayın. Luc, benimle gel.
# İnanılmaz bir şey. Hiçbir yola işaret koymamışlar.
- Hala şatoda olabilirler. - Şef! Bak!
Bu, Doktor Dandieu.
Burada ne işiniz var?
Yalnız mısınız?
Evet.
Peki ya aileniz?
Şehirdeler. Buraya sonradan geldim...
Elimden bir şey gelmedi. Onları görünce saklandım.
Ne zaman gittiler? Kaç kişiydiler?
Oniki kişi.
- Şeye doğru gittiler- - Şef! Onlardan birini buldum, ölmüş!
Direnmişler demek ki!
Bizimle gelmek istiyor musunuz?
Hayır, sağolun.
Bu pek mantıklı değil.
Hem çok da tehlikeli, geri gelebilirler.
Her neyse, nasıl isterseniz.
Fazla yalnız kalmazsınız...
Mauricot'dakilere söyleyeceğim.
İki kişi tanka! Girişe nişan alın!
Ötekiler uçurum tarafına!
# Her şeyi aldınız mı? Peşimden gelin.
- Halatı buraya bağla. - Başüstüne Yüzbaşım.
Wolfgang, önce sen git.
# Julien.
# Çocuğu...
# Şimdi yapsak, istemez misin?
# Oğlan olursa, adını David koyarız.
# Orada, terasta bir partizan var!
# Bir bomba fırlatın şuna!
Tuzağa düştük.
Partizanlar çevremizi kuşattı.
Oyun bitti çocuklar.
Bizimkiler büyük olasılıkla çok uzaktalar.
Bir daha asla...
Bir daha asla Almanya'yı göremeyeceğiz.
Yapabileceğimiz tek bir şey kalıyor geriye...
...canımızı pahalıya ödetmek!
- Führer için! Anavatan için! - Yaşasın Hitler!
#...Sovyet-Yahudi radyosu saldırılardan söz ediyor...
#...acılardan tek söz yok...
#...yerini yurdunu terk eden insanlardan tek söz yok...
#...Normandiyalılardan, sizlerden, evlerinden kovulanlardan...
#...sizlerden, binlerce masum kayıp ya da ölüden...
#...ve sizlerden, yakında özgürlüğün keyfini keşfedeceklerden tek söz...
Ne haltlar karıştırıyor?
Bize söyleyebilirdi!
Gece araba kullanmak istemedi belki! Sabaha burada olur.
Sabah oldu ya işte! Ertesi günün sabahı!
# Saçmalama. Saat 5.30. Daha sabah olmadı.
Pimpiriklenme.
Haklısın.
- Biliyor musun, François... - Ne?
O kadar hayat dolu ki, sağı solu hiç belli değil.
Aramızdaki her şey çok çabuk gelişti...
Bir gün beni terk edecek diye sürekli korkup durdum.
- Hiçbir şey çantada keklik değil! - Hayır. Bu yüzden onu seviyorsun ya!
# Nerede kaldın?
Kestirme yollara daldım, sonra da yolumu kaybettim.
- Gerçekten mi? - Evet, gerçekten.
- Selam. - Selam.
Kızma bana, sana bir sürprizim var.
# O ne arıyor burada?
# - Sen neden okulunda değilsin. - Kapalı.
El koyuldu. Yolda bir sürü mülteci gördük...
- Senin yokluğunda deliriyordu. - Neden?
Sürpriz, bu kadar değil.
- O da ne? - Marcel.
- Adını Marcel koyduk. - Marcel nereden çıktı?
Yolda yapayalnızdı. Durdum...
...birbirimizle bakıştık, o da arabaya atladı.
Tamam mı? Gel Marcel.
Bir çıkış yolu buldum!
# Bodrum katında, köye giden bir çıkış var.
Yüzbaşım! Bir partizan!
# Bir partizan!
Orada, yatak odasında!
Her yeri adamakıllı arayın. Çabuk olun çabuk!
Burada bir oda daha var!
Buharlaşıp uçmadı ya bu!
O burada, buradalar. Kesinlikle eminim.
# - Arkadaşım Julien. - İyi akşamlar.
# - Clara.
- Lütfen oturun. - Teşekkür ederim. İzninle.
Benim... Bir telefon etmem gerekiyor da.
- Çok susadım. - Ne alırsınız?
- Bir kadeh şampanya. - İki olsun lütfen.
- Hayatınızı nasıl kazanıyorsunuz? - Cerrahım, François gibi.
Kentte yaşıyorum, François gibi.
Her şeyiniz François gibi. Ama onu pek iyi tanımıyorum, biliyor musunuz?
- Nerede yaşıyorsunuz? - Aşağıda, güneyde.
Aşağı doğru giderken sağa dönüyorsunuz.
Adı, Le Quercy.
# Bir de şatom var, şato denirse tabii.
Şatoyu restore ediyorum.
- Zaman bulduğumda. - Çok iyi.
Ya siz... Siz ne işle uğraşıyorsunuz?
Ben mi? Hiç.
- Hiç mi? # - Hiç.
Deniyorum işte. Kolay meslek değildir böylesi.
Teşekkür ederim.
# Teşekkür ederim.
- Zengin misiniz? - Hayır, hiç değilim.
Beş parasız kaldığımda çalışırım, arada sırada yani.
Bir arkadaşımın kitabevi var, ona yardım ediyorum.
Önceleri bir moda tasarımcısına taklit mücevherler yapardım.
Sonra...
Neden?
İlginizi mi çekti?
- Ne? - Bilmem. Ben?
Neden bana öyle bakıyorsunuz?
- Sizi seviyorum. - Delisiniz siz.
Hayır.
Ya şimdi?
Beni hala seviyorsun. Değil mi?
Daha mı mutlusun?
# Yoksa, buraya kadar mı?
Benim için, buraya kadar.
Yakışıklı olmadığından falan değil. Onunla bir ilgisi yok.
Çok...çok güzeldi.
Ama kendimi hemen teslim ettiğim...
...erkeklerden hoşlanmam. Bundan hiç hoşlanmam.
Bunda senin bir suçun yok. Suç benim.
Bir yanlış anlama oldu. Özür dilerim.
Çoktan memleketine mi döndün yoksa?
Clara...
Haberler kötü, ciddi ciddi bir savaş çıkacak.
Umurumda bile değil.
Benimle evlenmek ister misin?
Walter nerede?
Daha bir dakika önce buradaydı. Acele edin!
Sivil gibi giyinip firar etmeye mi çalışıyorsun?
Asker kaçağı!
Pis domuz!
Klaus! Yardım et!
Klaus!
Gel, uzak değil!
Burası! Burası!
Işık! Kim var orada?
# Yardım edin!
Su! Su!
İmdat! Su yükseliyor!
Köpek nerede?
Marcel. Marcel...köpek.
Bilmiyorum.
Clara onu arabasına almış olmalı.
Bu gece yemeğe gelecek misin?
Bir şey mi oldu?
İstersen...
...hastanede yerimi bir başkasıyla değiştirebilirim.
Böylece birkaç gün seninle kalmış olurum.
Olur, sen istiyorsan.
Bizi ziyarete gelmen Clara'nın çok hoşuna gidecek.
- Julien... - Ne?
Ama...
Ne oldu ki?
Benim sahip olduğum...
Benim-
Altyazı Çevirisi Bülent ATUK Ankara - 14. Haziran. 2010
ESKİ TÜFEK